SPOŁECZNE ROZCZYTYWANIE JĘZYKA (PIĘKNEGO)
To wydarzenie nie miało instrukcji. Nie ma metody do bycia i bycia razem poprzez wspólne czytanie. Jest decyzja.
Tekst, który napisałam specjalnie dla tego eksperymentalnego czytania chóralnego był tylko pretekstem. Słowa są. Słowa „wyłaniają się ze swego źródła jak kwiaty”. Można pozostawić je zamkniętymi. Można pozwolić ich pąkom otwierać się. Mogą stać się „kwiatem twoich ust”.
O doświadczeniu innego sposobu bycia w Języku, bycia dzięki Językowi, i poprzez Język. O doświadczeniu Języka jako pierwotnego, rdzennego, organicznego i będącego potężną energią – d z i a ł a n i a. Działania, które może zaskoczyć, zachwycić, i choć na chwilę przenieść, gdy poddamy się mu na głos i wspólnie.
A także o doświadczeniu czytania performatywnego w Warszawie – tej DO – SŁOWNIE innej, eksperymentalnej społecznej ceremonii. Intymnej interwencji. Żywego aktu czytania tu i teraz – piszę szerzej w ESEJU podsumowującym cały mój stypendialny namysł-proces wraz z dołączonym jest do niego tekstem poematu anemon.anemon. trzeba o tym mówić
link do eseju/ebooka:
https://online.fliphtml5.com/xjsny/cfmi/#p=35
Społeczne czytanie chóralne odbyło się 22 lutego 2026 roku w Cliché Gallery w Warszawie i zamknęło mój półroczny projekt stypendialny KPO dla Kultury 2025.
SĄSIEDZI. CZYTANIA NA CZAS SAMOTNOŚCI
spójrzcie na nas
policzcie nas
jesteśmy niewielkim rojem
który chce się powiększyć
zobaczcie nas
grozimy wam wspólnotą
przytulimy was
zapomnicie samotność
wypowiadamy wam pokój
CHÓR czyta, woła, milczy. CHÓR jest Ruchem.
CHÓR jest wspólnotą, którą sobie wyobraził.
CHÓR wyobraża świat, jakiego chcemy, do jakiego dążymy, jakim jesteśmy – gdy wszystkie granice „z tiulu, z jedwabiu, z szyfonu” – odsłaniają nas.
Nas, którzy „nigdy nie byliśmy, doprawdy, tylko ludźmi”.
W poetyckim raporcie o sąsiadach rozpisanym na Głosy, Ciszę i Ruch snujemy opowieść o samotności, relacjach i więziach. Sąsiedztwie ze wszystkimi i wszystkim. Bo Życie wydarza się p o m i ę d z y.
Premierowe czytanie odbyło się 27 listopada w Gdańsk Miasto Literatury UNESCO
Tekst i reżyseria: Rita Jankowska / Chór Czytający: Karolina Bartoszewska, Paweł Binert, Agnieszka Bogdanowicz, Katarzyna Doner, Maryla Furmańczuk-Borys, Ewa Gołębiewska, Małgorzata Gosiewska, Roksana Jędrzejewska-Wróbel, Anna Kaniewska, Marta Karalus, Katarzyna Korolczuk, Mirosław Mularski, Beata Mokosz, Marianna Palider, Emilia Różycka, Karolina Siodmiak, Elżbieta Surma, Marysia Sysko, Aleksandra Śliwińska, Joanna Wrońska, Małgorzata Zielińska.
Partnerzy: Gdańsk Miasto Literatury UNESCO – Dom Literatury w Gdańsku; Metropolitalna Karta do Kultury; Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Gdańsku
Projekt zrealizowany dzięki dofinansowaniu ze środków Miasta Gdańska
https://planetatrojmiasto.pl/o-byciu-sasiadem-kiedy-wiele-glosow-mowi-jednym-sercem/?
link do rolki: https://www.youtube.com/watch?v=0sFar7a8oTU
Kolejne czytanie odbyło się 7/03/2026 podczas cyklu SZCZELINY. KOBIETY W SZTUKACH PERFORMATYWNYCH organizowanego przez Instytut Grotowskiego we Wrocławiu
zdjęcia: Tobiasz Papuczys
link do opisu wydarzenia na stronie Instytutu Grotowskiego:
https://grotowski-institute.pl/wydarzenia/sasiedzi-szczeliny-2026/