SPOŁECZNE ROZCZYTYWANIE JĘZYKA (PIĘKNEGO)
To wydarzenie nie miało instrukcji. Nie ma metody do bycia i bycia razem poprzez wspólne czytanie. Jest decyzja.
Tekst, który napisałam specjalnie dla tego eksperymentalnego czytania chóralnego był tylko pretekstem. Słowa są. Słowa „wyłaniają się ze swego źródła jak kwiaty”. Można pozostawić je zamkniętymi. Można pozwolić ich pąkom otwierać się. Mogą stać się „kwiatem twoich ust”.
O doświadczeniu innego sposobu bycia w Języku, bycia dzięki Językowi, i poprzez Język. O doświadczeniu Języka jako pierwotnego, rdzennego, organicznego i będącego potężną energią – d z i a ł a n i a. Działania, które może zaskoczyć, zachwycić, i choć na chwilę przenieść, gdy poddamy się mu na głos i wspólnie.
A także o doświadczeniu czytania performatywnego w Warszawie – tej DO – SŁOWNIE innej, eksperymentalnej społecznej ceremonii. Intymnej interwencji. Żywego aktu czytania tu i teraz – piszę szerzej w ESEJU podsumowującym cały mój stypendialny namysł-proces wraz z dołączonym jest do niego tekstem poematu anemon.anemon. trzeba o tym mówić
link do eseju:
https://online.fliphtml5.com/xjsny/cfmi/#p=35
Społeczne czytanie chóralne odbyło się 22 lutego 2026 roku w Cliché Gallery w Warszawie i zamknęło mój półroczny projekt stypendialny KPO dla Kultury 2025.
